Absolutisme in Venezuela

DeMorgen.be:

Het Venezolaanse parlement heeft president Hugo Chavez unaniem toestemming gegeven om de komende achttien maanden op allerlei terreinen – zoals het energiebeleid, de economie en defensie – per decreet te regeren. (…)

Chavez, (…), zegt dat de nieuwe bevoegdheden nodig zijn om de socialistische transformatie van Venezuela te voltooien. Critici beschuldigen Chavez van autoritaire trekjes.

Hier zien we weer die gedachte om het westers systeem van een constitutionele parlementaire democratie in te voeren in alle landen als hét beste systeem. Uiteindelijk ben ik er uiteraard van overtuigd dat dit neigt naar het beste systeem (vergelijk België even met Zwitersland, bijvoorbeeld), maar dat wil niet zeggen dat elke samenleving op elk moment dat model moet gebruiken. Dat was overigens een van de kritieken van Aristoteles op Plato.

Op momenten dat een zekere chaos heerst en het volk er niet meer in slaagt om te bepalen wat goed is voor zichzelf op de lange termijn kan een dictator beter zijn. Zolang het geen tiran wordt uiteraard. Dit is overigens niets nieuws, Socrates, Plato en Aristoteles waren dezelfde mening toegedaan. Ook bij de Romeinen werd er in tijden van nood voorzien in een dictator die 6 maanden het rijk mocht regeren zonder dat de Senaat tussenkwam.

Vereiste is natuurlijk wel dat Chavez weet wat er best is voor zijn bevolking. Hij is in elk geval goed bezig veel bedrijven weg te jagen uit zijn land, en als we kijken naar Azië en Oost-Europa merken we duidelijk dat zij dé groeimotor bij uitstek zijn. Chavez zal dus moeten zorgen dat hij zijn land snel terug kan omvormen naar een concurrentiële, ondernemingsvriendelijke staat.

Afwachten in hoeverre Chavez daarin slaagt…

Het gaat beter met Wallonië… Tijd voor reflectie!

In zijn beleidsverklaring heeft Di Rupo gezegd dat het beter gaat met Wallonië, schrijft DeMorgen.be. Di Rupo geeft een aantal statistieken aan om dat te staven:

• Economische groei in Wallonië: 2,6% (idem eurozone)
• 435 nieuwe bedrijvensvestigingen in Wallonië (Vlaanderen: 31, Brussel: 5)
• Export nam tussen 1996 en 2005 toe met 9,4% (Europees gemiddelde: 6,6%, Vlaanderen: 7,8%)
• Vlaanderen heeft een loonvoordeel van 3% per geproduceerde eenheid, maar in toekomstgerichte sectoren staat Wallonië sterker
  • Onderzoek & Ontwikkeling: loonvoordeel Wallonië 17,1%
  • Informatica: 14,6%
  • Plasticindustrie: 10,1%
• Waals gewest investeert 259mio EUR in wetenschappelijk onderzoek

Het valt nu af te wachten of Wallonië deze cijfers kan aanhouden, en voornamelijk of ze deze kan aanhouden bij het gradueel verminderen van subsidies. Het is niet de bedoeling dat Vlaanderen Wallonië een concurrentievoordeel bezorgt met Vlaams geld!

Het is schitterend dat onze zuiderburen er toch in slagen hun economie weer in de richting van het rechte pad te krijgen, maar we zijn er nog lang niet. Denk bijvoorbeeld maar aan de nog altijd torenhoge werkloosheid en het veel te hoge percentage werknemers dat rechtstreeks betaald wordt door de overheid.

Kortom: een pluim voor Wallonië, maar het is tijd om te reflecteren over het ’steungeld’ van Vlaanderen en verdere maatregelen om tot een gezonde economie te komen.

Belgica, daar waar Walen en vakbonden het land leiden…

Heel wat bedrijven die zich hier gevestigd hebben voor onze havens dreigen het land te verlaten door de trage invoering van elektronisch aangiftesysteem en de certificering van ondernemingen, schrijft De Tijd vandaag. Dat elektronisch aangiftesysteem wordt reeds in andere landen ingevoerd en zou de bedrijven in België tot 32 miljoen euro kunnen besparen.

Het hele dossier is een van de beste voorbeelden waarom zoveel mensen in Vlaanderen op zogenaamde ‘anti-partijen’ stemmen. Het probleem zit hem enerzijds bij de Franstaligen die niet meewillen uit schrik voor regionalisering en anderzijds bij de bonden die nog altijd niet meewillen met de moderne geïnformatiseerde maatschappij.

$4 000 000 000 for a crime they didn’t commit

The saga continues… De zoon van de Libische leider Gaddafi laat weten dat de 5 Bulgaarse verpleegster en de Palestijnse dokter niet geëxecutered zullen worden. Ze waren vorige maand veroordeeld tot de doodstraf voor het vermeend bewust besmetten van Libische kinderen met AIDS.

Nochtans getuigde Luc Montagnier, de dokter die de verspreding van het HIV-virus vaststelde dat het virus al aanwezig was in 1997, een jaar voor de verpleegsters en de dokter er aan het werk gingen. Er werd dan ook grote internationale druk uitgeoefend om de beschuldigden vrij te laten. Toch werden ze ter dood veroordeeld door een rechtbank in Tripoli.

Nu laat Gaddafi’s zoon dus weten dat de executies niet plaats zullen vinden. Ze eisten daarvoor wel de vrijlating van Abdel Basset Ali al-Megrahi, een Libische officier die volgens Libië onschuldig vastzit in een cel in Groot-Britannië. Nu is er enkel nog sprake van een schadevergoeding van $10 miljoen per kind van Bulgarije. Dat is $4 miljard dat Bulgarije moet betalen voor vijf van haar onderdanen voor een misdaad die ze niet eens gepleegd hebben!

Ik zeg niet dat we de VS moeten achternagaan in haar praktijken om staten die Bush niet gehoorzamen dan maar manu militare in te palmen, maar we moeten toch ook eens denken aan sancties indien nodig. Ja, Libië is een soevereine staat, maar hier gaat het duidelijk om een rechtsgang die spaak loopt waardoor EU-burgers in de problemen dreigen te komen. Mocht er sluitend bewijs zijn tegen de beschuldigden en de verdediging een eerlijke kans krijgen, dán zou Libië terecht mogen opmerken dat de Europese Commissie niets te zeggen heeft over het land.

Knappe extrapolatie van de Financial Times

Uit DeMorgen.be Telex:

Meeste Europeanen niet dol op euro

Een meerderheid van de burgers uit de eurozone – 13 van de 27 EU-landen – denken dat de Europese munt een negatieve impact had op de economie in hun land. Een meerderheid mist ook zijn oude nationale munt, blijkt uit een peiling van de The Financial Times.

Negatief effect
De peiling werd uitgevoerd door het Brits onderzoeksinstituut Harris Interactive in Frankrijk, Duitsland, Italië en Spanje. (…)

Knap dat men het gevoel van de voltallige eurozone kan afleiden aan de hand van een peiling in die vier landen. Ondertussen is toch al genoeg aangetoond dat er enorme verschillen zitten tussen de verschillende landen? Akkoord, daar zou men nog rekening kunnen mee houden voor landen als België (vergelijking met Frankrijk), Nederland (Duitsland), Portugal (Spanje) enzovoort. Maar er is geen enkel Scandinavisch land meegenomen in de peiling, terwijl die over het algemeen een specialleke zijn in de statistieken…

Maar goed, niks nieuws onder de zon. We weten al langer dan vandaag dat de gemiddelde Europeen graag klaagt over de euro. Ik zie er niet meteen het probleem in. De voordelen zijn overduidelijk: makkelijker reizen, internationale aankopen, eenvoudiger beurssysteem, minder afhankelijkheid van de dollar, …

Aan de andere kant van de balans zie ik echter bitter weinig nadelen. Ja, de prijzen zijn gestegen, maar een groot deel daarvan is gestegen door inflatie (de CPI steeg van januari 2002 tot december 2006 met 11%). Verder blijkt uit een onderzoek door ING (De Morgen 10/01/2006) dat voornamelijk dat voornamelijk de prijzen van producten die we dagelijks gebruiken duurder geworden zijn, terwijl duurzame elektroproducten en kleding goedkoper geworden zijn. Uiteraard zorgt dit voor een invloed op het gevoel van de mensen dat de prijzen gestegen zijn sinds de euro. De realiteit is echter, zoals steeds, te nuanceren.

Update (14:45): ook de Europese Commissie is niet blij met de enquête.

SP.a: Arbeiders in het parlement: populisme ten top

Citaat van DeMorgen.be:

De sp.a wil dat in het parlement opnieuw arbeid(st)ers. In Kamer en Senaat zitten nu enkel hoogopgeleiden en daardoor gaat politiek talent verloren, stelde sp.a-voorzitter Johan Vande Lanotte zondag op het congres van zijn partij in Antwerpen.

De kwaliteit van de huidige wetgeving is nu al bedroevend laag. Wat gaat dat worden als mensen die geen kaas gegeten hebben van het ontwerpen van wetten in het parlement komen? SP.a heeft het bij het rechte eind als ze zeggen dat arbeiders ook een stem moeten hebben en politiek talent hebben, maar daarom moet men ze niet meteen bombarderen tot parlementariër. De middenveldorganisaties hebben invloed genoeg op verschillende partijen om hun stem te laten horen in het politieke landschap. Politiek talent is niet hetzelfde als wetgevend talent!

Over de machtsgreep van Rusland op de wereld

De Britse politie zou de zaak Litvinenko opgelost hebben, maar moet het dossier sluiten. Ze zouden geen enkele kans hebben op een uitlevering van de verdachten. U lees het goed, het Openbaar Ministerie, dat de samenleving vertegenwoordigt, ziet af van vervolging omdat ze moeilijkheden zouden ondervinden bij de uitlevering. Het is erg dat we in een wereld leven waar de macht van een aantal landen (waaronder Rusland) zo ver rijkt dat men er in Groot-Britannië liever zijn handen van af houdt.

Dit stemt tot nadenken over de machtspositie van Rusland. We zien al langer dat het Kremlin meer en meer opnieuw een belangrijke actor wil worden in de wereldpolitiek. We zien dat onder andere in het tentoonspreiden van macht door het afsluiten van gas- en olieleidingen. Ook de boycot van internationale bedrijven in Rusland (zoals Shell) spreekt tot de verbeelding. Ondertussen lijkt het alsof in het binnenland de democratie meer en meer afgebouwd wordt. De controle op de media vergroot, Poetin versterkt zijn macht op het Kremlin en tegenstanders van het regime verdwijnen op mysterieuze wijze.

Als we zo verdergaan zullen we algauw terug taferelen zien zoals tijdens de Koude Oorlog, met een opbod van de ene tegen de andere wereldmacht. Misschien krijgen we dan ook die derde grote speler op het wereldtoneel, China, te zien. Hopelijk blijft het dan ook bij een koude oorlog.

Het plan van Bush

Mogelijk in een poging prins Filip te imiteren laat Bush weten dat hij het niet neemt dat het Congress kritiek heeft op zijn beslissing om meer troepen naar Irak te sturen. ,,Er zijn er die een plan willen torpederen voordat ze het een kans hebben gegeven,” aldus Bush (De Standaard, p. 13). De ‘machtigstige man ter wereld’ vergeet blijkbaar dat we hem reeds een kans gegeven hebben in 2003. Vandaag zien we waar dat toe geleid heeft: een Irak dat geen haar beter is dan voor de invasie.

Wordt het niet eens tijd dat Bush luistert naar zijn Congress, het volk dus, en ofwel inziet dat hij verkeerd is ofwel aftreedt gezien de kennelijke onverenigbaarheid van visies? In deze zaak zijn het niet alleen de centen van het Amerikaanse volk waar Bush stratego mee speelt, het zijn ook de levens van de zonen en dochters van het volk.